Café Hesp

     

Bestel hier

Er waren eens drie gebroeders en zij heetten Hesp. Samen hadden zij een geliefd bierhuis.

Met dit sprookjesachtige begin vangt stadshistoricus Peter-Paul de Baar de meer dan 125-jarige historie van het roemruchte Café Hesp aan.
Er valt veel te vertellen. Het op de Weesperzijde in Amsterdam-Oost gelegen café was niet zomaar alleen een bierhuis. Tot een kwarteeuw geleden was het heel veel méér dan een dranklokaal voor de dorstige buurtbewoner: limonadefabriek, likeurstokerij, wijn- en cognac-handel, met distributie in en buiten de stad. Maar het was óók: ‘bijkantoor’ voor de redacties van de Volkskrant, Het Parool en Trouw (in de jaren 1965-1991), trefpunt voor het Surinaams verzet, ‘opvanghuis’ voor daklozen, inspiratiebron voor de makers van Jiskefet, feest- en sportcafé, Ajax-hangout.

Bekende Amsterdammers lieten en laten zich graag in Café Hesp zien en passeren in dit boek de revue, naast markante stamgasten met hun eigenaardigheden. Eén van de vele anekdotes: een vermogende klant die helemaal weg was van het café, liet het interieur zelfs nabouwen in zijn kantoor en bij hem thuis!
Café Hesp: never a dull moment.

Familiegeschiedenis, stadsgeschiedenis en persgeschiedenis vloeien samen. Met aanstekelijk plezier beschrijft Peter-Paul de Baar het wel en wee van vier generaties Hesp en hun onderneming in een veranderende stad, maar ook hoe het Café Hesp verging in de jaren nadat de familie zich uit de horeca had teruggetrokken.
En nu, een ingrijpende verbouwing verder, straalt café-restaurant Hesp als nooit tevoren, glanzend als een ‘parel aan de Amstel’.

Een paar pagina’s uit het binnenwerk:
Preview 1
Preview 2
Preview 3
Preview 4

Over de auteur:

Peter-Paul de Baar (1952) is historicus en journalist. Van 1989 tot 2018 was hij hoofdredacteur van maandblad Ons Amsterdam. Daarnaast is hij mede-oprichter en bestuurder van het Theo Thijssen Museum in de Amsterdamse Jordaan, en werkt aan een biografie van deze schrijver, onderwijzer en socialistisch politicus. (Van wie helaas niet vaststaat dat hij ooit café Hesp bezocht…)